fbpx

Skip links

Klimat Peru w Gdańsku

SPOTKANIE Z PISCO

MEETING WITH PISCO

Ważne daty

1560

Droga z Europy

 Francisco de Caravantes sprowadza do Peru europejskie winogrona do produkcji wina mszalnego

Dolina Pisco

1574

Na mapie po raz pierwszy pojawia się Dolina Pisco

Decyzja o destylacji Pisco

1600-1699

Korona hiszpańska decyduje się nołożyć wysokie podatki na wino peruwiańskie ze względu na duże spożycie w Hiszpanii. W celu ich uniknięcia, lokalne winnice decydują się na destylację pisco

Pierwsze rekordy

1700

Produkcja pisco w Peru przewyższa produkcję wina

Pierwszy eksport

1830

Pierwszy zarejestrowany eksport pisco do San Francisco w Stanach Zjednoczonych

Pisco Punch sensacją

1849

Pisco Punch staje się sensacją w San Francisco. Jego popularność utrzymuje się aż do czasów prohibicji

Utworzenie pisco sour

1916

Amerykanin Victor Morris otwiera Bar Morris w Limie, gdzie zostaje stworzone pisco sour

Uznanie pisco za narodowe dziedzictwo kulturalne

1988

Narodowy Instytut Kultury w Peru uznaje pisco za narodowe dziedzictwo kulturalne

Dekret o ochronie nazwy

1991

W styczniu uchwalony zostaje dekret D.S.001-91-ICTI/IND o chronionej nazwie pochodzenia pisco

Pierwszy "Dzień Pisco"

1999

Ustanawia się “Dzień Pisco” w czwartą niedzielę lipca.

Drugi "Dzień Pisco"

2004

Ustanawia się „Dzień Pisco Sour” w pierwszą sobotę lutego

Prezentacja oficjalnego kieliszka do Pisco

2006

Zaprezentowany zostaje oficjalny kieliszek do pisco, stworzony przez Riedel Glass Works

Kolejne świętowanie

2010

Utworzenie “Tygodnia Chilcano”

Wszystko o Pisco

Definicja Pisco:

Pisco to doskonały i niezrównany trunek wyrabiany na bazie winogron, produkt destylacji świeżego moszczu winogronowego.

Słynny Ricardo Palma nabywał je „wichrzycielem pokonującym zmartwienia”. Kiedy konsumpcja pisco stała się nielegalna bez względu na wicekrólewskie dekrety, pisco zaczęło być gnane jako „śnieżna woda”, a jego spożycie nazywano „piciem jedenastki” — od jedenastu liter w hiszpańskim słowie „aguardiente” oznaczającym trunek.

Pochodzenie nazwy

Istnieją cztery źródła nazwy “pisco”:
Zoologiczne—od słów „pisku”, „pisccu”, „pichiu” w języku quechua
Geograficzne—od nazwy doliny i miasta Pisco
Etniczne—od grupy garncarzy „Piskos”
Przemysłowe – od nazwy glinianego naczynia

Typy winogron do Pisco

Istnieje osiem odmian Niearomatyczne: Quebrana, Negra Criolla, Mollar i Uuina Aromatycbne: Italia, Moscatel, Torontel i Albilla.

Grono quebranta jest odmianą powstałą w wyniku genetycznej mutacji czarnego winogrona Criolla (pierwszego grona sprowadzonego do Peru). Można je uznać za odmianę typowo peruwiańską, jako że nie jest ona podobna do innych rodzajów znanych na świecie. Ma niemal okrągłe owoce, o twardej i grubej skórce.

Rodzaje Pisco:

• Puro: uzyskiwane z jednego rodzaju winogron

• Acholado: powstaje z mieszanki różnych odmian winorośli pisco

• Mosto Verde: powstaje w wyniku destylacji moszczu, który został poddany niepełnej fermentacji. Ma delikatniejszy i słodszy smak oraz aromat.

Jedna butelka pisco zawiera około 7 kilogramów winogron, podczas gdy pisco mosto uerde to około 12-14 kg winogron w jednej butelce.

Return to top of page